آن چه كه بايد در طراحي ، به آن اشراف داشت ، اين است كه يك فضاي سبز (در هر مقوله اي كه باشد )، از يك سو، جز يي از شهر است و نمي توان بدون توجه به كل ، در مورد جز ء برنامه ريزي و طراحي انجام داد و از سوي ديگر ، هر فضاي سبز ، به منزله ي يك كل است كه از تركيب اجزا، مانند : راه ها، باغچه ها،محوطه سازی ، مبلمان و المان ها تشكيل مي شود و ضمن اين كه بايستي كليت در تمامي اجزا احساس شود، اجزا نيز به خوبي طراحي شوند.در طراحي فضاي سبز ، از گياهان به عنوان عناصر معماري مي توان استفاده كرد . اين عناصر ، همانند ديگر عناصري كه در طراحي به كار گرفته مي شوند، از ويژگي هاي بصري مانند: نقطه، خط، فرم، رنگ و بافت برخوردار هستند .مهم ترین تاثیر فضای سبز در شهرها تعدیل دما، افزایش رطوبت نسبی، لطافت هوا و جذب گرد و غبار است. به طورکلی وجود فضاهای سبز و تأثیر آن ها در شهرها اجتناب ناپذیر است؛ به طوری که بدون آن ممکن نیست شهرها پایدار باقی بمانند.بنابراین، اگر فضای سبز به عنوان جزیی از بافت شهرها و نیز بخشی از خدمات شهری ضرورت یافته باشد، نمی تواند جدا از نیازهای جامعه شهری باشد ؛ از این رو، فضای سبز باید از نظر کمی و کیفی متناسب با حجم فیزیکی شهر (ساختمان‎ها، خیابان ها و جاده ها) و نیازهای جامعه (از لحاظ روانی، گذران اوقات فراغت و نیازهای بهداشتی) با توجه به شرایط اکولوژیکی شهر و روند گسترش آتی آن ساخته شود، تا بتواند به عنوان فضای سبزی فعال، بازدهی زیست محیطی مستمری داشته باشد.